วันนี้ก็เป็นเหมือนทุกๆวัน หลับเช้าอีกแล้ว...

ใครหลายคนบอกกับฉันว่า ตอนกลางคืนเป็นเวลาที่เหงาที่สุด

แต่ทำไมฉันจึงชอบอยู่ตอนกลางคืน

กลางคืนในมุมของฉัน...อาจไม่ได้แตกต่างจากใครหลายๆคนนัก

เพราะเวลามืดทีไร มันก็ชวนให้ฉันเหงาซะทุกครั้งไป

บางทีก็นั่งนึกถึงอะไรเก่าๆ ฟังเพลงเก่าๆ

รู้ทั้งรู้ว่าทุกอย่างมันก็ต้องเดินหน้า...แต่ทำไมคนเราถึงชอบพยายามที่จะย้อนมันไป

ทำอะไรเดิมๆ จำอะไรเดิมๆ หนึ่งในนั้นก็คือฉันนี่แหละ ตัวดี!!

บอกตรงๆว่ายังกลัวกับการเริ่มต้นใหม่ อยากที่จะหยุดทุกอย่างไว้แบบนี้

ไม่ใช่ที่เป็นอยู่แล้วรู้สึกดีหรอกนะ...แต่ก็พร้อมที่จะใช้ชีวิตแบบนี้ เพราะชินซะแล้วแหละ!!
เวลาไม่ช่วยให้เราลืมความเจ็บปวด แต่เวลาจะทำให้เราชินกับมัน

อยากรู้ว่าเธอจะเคยรู้สึกแบบฉันบ้างไหม...เธอรู้ไหมกว่าฉันจะผ่านมันไปได้
เกือบแย่เหมือนกัน,,เธอยังโชคดีที่มีคนดูแล แต่ฉันแทบไม่มีใครซักคน

ถ้าเธอได้ผ่านเข้ามาในนี้บ้าง...อยากบอกให้เธอดูแลความรักของเธอให้ดีๆ
ยังคิดถงเธอตลอดเวลา....