ทำไมคนที่เรารักมากที่สุด... เรากลับเกรงใจน้อยที่สุด... เชื่อว่าหลายๆ คนคงเป็นกันเหมือนกัน เรายอมอ่อนน้อมถ่อมตน พูดเพราะ เข้าใจอะไรง่ายๆ กับ "คนอื่น" แต่กับคนที่เรารักหรือรักเรา คนที่เราสามารถเป็นตัวของตัวเองได้มากที่สุด บางครั้ง...เรากลับเมินเฉยต่อเขา เราเกรงใจคนแปลกหน้า ที่เขาไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไรกับเราเลย แต่กับคนที่เขาแคร์เรา และเราแคร์เขามากๆ เรากลับทำอะไรโดยไม่เกรงใจเขา เราทำดี..พูดดี..กับใครได้หลายคน แต่กับคนที่เราเรียกว่า "คนกันเอง" เรากลับไม่ค่อยได้ทำอะไรให้เขาปลื้มใจ หรือแคร์อารมณ์เขาเลย เหมือนอย่างบางคนระยะจีบกันแรกๆ เอาอกเอาใจสารพัด พอเป็นแฟนกันแล้ว ฝ่ายหญิงกลับรู้สึกว่าฝ่ายชาย "เอาใจ" น้อยลง และ "เอาแต่ใจ" ตัวเองมากขึ้น คำพูดหวานๆ หายจากไป พร้อมกับคำว่า... "อยู่กับเราเขาเป็นตัวของตัวเองมากที่สุด เพราะไว้ใจเราที่สุด" แต่ความรัก.. นอกจากจะเป็นการถ่ายเท ความเป็นตัวของตัวเองแล้ว ก็น่าจะมีการถ่ายเท ความอ่อนโยน..ความเอาใจใส่.. และดูแลซึ่งกันและกันพ่วงไปด้วย ฉันอยากให้คนที่รักกัน.. มองอีกฝ่ายว่าเป็น "คนพิเศษ" เพราะน้อยคนนักที่จะเกิดมาให้เรารักได้อย่างนี้ สิ่งที่ปฏิบัติต่อกัน ก็ควรจะมีความพิเศษ...เหนือคนอื่น พิเศษทั้งการให้และการรับ เป็นความพิเศษที่ทำให้หัวใจทั้งสองฝ่ายอิ่มเอม แล้วลองตอบคำถามซิว่า... ระหว่างคนแปลกหน้ากับคนพิเศษ เรามองหาใคร.....

เธอรักชั้น...
ชั้นรักเธอ...
เรารักกัน...
ใครรักกัน...
รักกันทำไม...
ใยจึงรักกัน...
รักเป็นฉันใด...
เหตุใดจึงรักกัน ...
รักกันอย่างไร...
อะไรทำให้รักกัน...

...
...
...
=*=' ยากจังวุ้ย

I WILL SURVIVE

At first I was afraid, I was petrified
เบื้องต้น กูก็กลัว กูก็เกร็ง
Kept thinkin' I could never live without you by my side
นอยแดรก ว่าถ้ามึงไป ชีวิตต้องหาไม่ต้องตายแหงๆ
But then I spent so many nights thinkin' how you did me wrong
แต่พอมาทบทวนอยู่หลายคืน......... ถึงวีรกรรมทั้งหลายของมึง
And I grew strong and I learned how to get along
กูก็บรรลุ ว่าจะอยู่ต่อไปยังไง ..............แร้วพอกูกะลังจะไปได้

And so you're back from outer space
มึงก็เสือกกลับมา
I just walked in to find you here with that sad look upon your face
แม่งมาตีหน้าเศร้าหลอนกันถึงบ้านเลย
I should have changed that stupid lock, I should have made you leave your key
เชี่ยเอ๊ย..รู้งี้น่าเปลี่ยนกุญแจไปนานแร้ว หรือไม่ยึดกุญแจมึงคืนมาให้แม่งจบจบ
If I'd have known for just one second you'd back to bother me
'ไมกูแม่งไม่เฉลียวสักนิดว่ามึงจะคัมแบ็ค มามั่งวะ

Go on now, go walk out the door
ชิ่ว
Just turn around now ‘cause you're not welcome anymore
ไปเลยไป มาทางไหนไปทางนั้น ไม่ต้องเสือกกะโหลกมาอีก
Weren't you the one who tried to hurt me with goodbye
ไมใช่มึงเหรอ ที่เป็นคนบอกลา ให้น้ำตากูต้องเช็ดหัวเข่า
Did you think I'd crumble, did you think I'd lay down and die
นึกอะเด่ะ ว่ากูต้องคร่ำครวญหวนไห้อาลัยหา ว่ากูจะด่าวดิ้นสิ้นชีวาตายห่าตายโหง

** Oh, no, not I-I will survive
โอโนโอไม่ โทดที กูไม่ตาย
Oh, as long as I know how to love I know I'll stay alive
กูมั่นใจว่ากูยังรักเป็น ใจกูยังเต้น กูไม่ตายหรอก
I've got all my life to live and I've got all my love to give
ชีวิตยังต้องเดินไป หัวใจยังต้องรักอีก
And I'll survive, I will survive, hey, hey
กูไม่ตายหรอก กูไม่ตายเว้ย เฮ่ย เฮ่ย

It took all the strength I had not to fall apart
ใช้แรงทั้งหมด ทรงกายไม่ให้ล้ม
Kept tryin' hard to mend the pieces of my broken heart
หัวใจแม่งโคตรยับเยิน จนเกือบเกินจะซ่อม
And I spent, oh, so many nights just feeling sorry for myself
กี่คืนต่อกี่คืนที่กูต้องทนระทมทุกข์
I used to cry, but now I hold my head up high
เออ กูต้องร้องไห้ แต่ตอนนี้สบาย กูเชิด กูเริด

And you see me, somebody new
ช่วยเบิกเนตรพินิจดูที่กูนี่ กูเป็นคนใหม่
I'm not that chained up little person still in love with you
ไม่ใช่อีของตาย อีทาสสวาทในเรือนใจ อีจำเลยรัก
And so you feel like droppin' in and just expect me to be free
ที่มึงนึกจะมาทิ่มมาแทงมาแยงเมื่อไร ยังไงก็ได้ แล้วว่ะ
But now I'm savin' all my lovin' for someone who's lovin' me
กูเก็บรักไว้ให้คนที่รักกูดีกว่า

BONES, CLoser, NCIS, CSI: NY

Any Books of Agatha Cristy